donderdag 1 oktober 2015

Ben ik een 'witte' veranderaar?



Een van mijn collega's vroeg mij in het kader van zijn opleiding of ik een 'kleurentest' wilde doen om te onderzoeken wat voor een veranderaar ik. De test is gebaseerd op het kleurendenken van Caluwé en Vermaak (2000) en geeft inzicht in voorkeursstijlen, competenties en aannames van medewerkers binnen een organisatie. Het helpt om op verschillend manieren te kijken naar mensen en het helpt mijn collega uiteindelijk om een mogelijk passende veranderstrategie te bedenken (ook zeer interessante imput voor mijn LA3 opdrachten natuurlijk).

Zo gezegd, zo gedaan. Ik blijk een 'witte' veranderaar te zijn. Dit betekent dat ik uitga van het zelforganiserende vermogen van mensen en organisaties (herken ik) en dat ik mij richt op het herkennen van patronen (klopt) en het wegnemen van blokkades. Het betekent ook dat ik maar weinig waarde hecht aan voorspelbaarheid. Oei, is dit zo? Ik ben doorgaans nogal van de zekerheden. Al herken ik wel dat ik werken in een niet al te voorspelbaar, soms wat rommelige omgeving doorgaans best prettig vindt. Toch wel leuk zo'n test. Het geeft me stof tot nadenken. Natuurlijk zijn de overige kleuren ook aanwezig in mijn 'kleurentest-rapport'. Rood bijvoorbeeld, wat verklaart waarom ik mij bij een verandering in eerste instantie ook erg richt op 'de zachte kant' van veranderen. Ook wel weer typerend dat ik op 'geel' laag scoor. Wat betekent dat ik mij weinig richt op belangen, conflicten en macht. 'Politieke' spellen is nooit mijn kracht geweest (helaas?).



Geen opmerkingen:

Een reactie posten